Stel je voor, je woont in gebarentaal stad en je bent niet in staat om gebarentaal te leren, hoe zou je leven eruit zien?
Je begint de dag wellicht met ontbijt, en je maakt je klaar om naar het werk te gaan. Je loopt de voordeur uit en de buurman/vrouw kom je tegen op de oprit. Hij/zij gebaart goedemorgen, dat gebaar weet je wel. Je zegt goedemorgen terug en knikt vriendelijk.
Je gaat op weg naar je werkplek, laten we zeggen een groot kantoor, een verzekeraar.
Je komt binnen en zwaait even naar de receptionist. Hij probeert met de beste bedoelingen je goedemorgen te zeggen, maar het komt er niet zo goed uit, het klinkt raar. Maar ach, hij doet zijn best.
Je gaat naar het koffieapparaat om een kopje cappuccino te halen, er zijn een paar collega’s druk aan het gebaren. Het ziet er gezellig uit, ze hebben schijnbaar een leuk gesprek, maar je weet niet waarover het gaat. Je gaat erbij staan, maar je voelt je een beetje ongemakkelijk, je vraagt je af of je kan inbreken in het gesprek. Je gebaart GOEDEMORGEN en iedereen kijkt vriendelijk naar je. Die ene lieve collega kijkt je net wat langer aan en vraagt hoe het met je gaat. Ze gebruikt haar stem en gebaart erbij. Je begrijpt wat zij bedoelt en dankbaar als je bent, geef je antwoord dat je goed hebt geslapen. Dan stokt het gesprek, want je collega weet niet hoe het verder moet en knikt vriendelijk naar je. Ze excuseert zich nog voor het feit dat ze niet kan praten, ze heeft ook zo weinig tijd om een spraak-cursus te volgen. Hele drukke agenda, ja jammer..
Het gesprek in de groep gaat ondertussen door en je collega sluit aan.
Je vraagt waarover ze het hebben, je probeert het met gebaren te doen, zij begrijpen je vraag en antwoorden: oh over een nieuwe film op Netflix.
Oke…. Maar welke film dan, wat is er dan met die film, is het goed of slecht?? Allerlei vragen komen in je op, maar het lukt je niet om dat in gebaren te vragen.
Je gaat naar je werkplek en start de computer op. Je ziet iedereen rondom je heen, de ene werkt geconcentreerd, twee anderen zijn in overleg, er loopt een collega langs die iets roept waardoor iedereen moet lachen. Maar je verstaat er niks van.
Je begint aan je werk.
Een uur later is er teamoverleg, gelukkig heb je een tolk kunnen regelen hiervoor.
Met je tolk kom je binnen, even lekker in je eigen taal kletsen met de tolk. Als het overleg begint is iedereen snel aan het gebaren. De tolk moet soms ingrijpen en vraagt of iedereen om beurten kan gebaren, anders lukt het niet.
Tijdens het overleg merk je dat je informatie mist. Als je vraagt waarom je de informatie niet hebt, geven ze aan dat ze zojuist bij het koffieapparaat snel hebben afgestemd. Iedereen heeft het in de wandelgangen opgepikt, maar jij weet het dus niet.
Na dit overleg ben je moe, je neemt even pauze.
Dan ga je weer naar je werkplek, snel de mails doornemen voordat de volgende afspraak komt. Deze afspraak is zonder tolk, maar met technologische ontwikkelingen is het te doen. Via de computer hoor je wat je collega gebaart, soms maakt de computer er rare zinnen van, dan is het even puzzelen. Ook dat vreet energie, dus na dit overleg ben je helemaal gaar.
Je gaat naar huis.
‘s Avonds heb je yogales. Je hebt een hele fijne Yoga docent die goed rekening houdt met jouw taalbeperking en heel langzaam gebaart, zodat je begrijpt wat ze bedoelt. Maar als zij met de andere yogi’s gebaart, dan gaat het heel snel, je volgt het niet meer. Ze ziet het en gebaart: overgang.
Oh, het gesprek gaat over de overgang…Maar echt meedoen kan je niet, want wat bespreken ze dan? Je geeft aan dat je er ook last van hebt. Iedereen moet lachen.. verder is het niet duidelijk wat er besproken is, wat de andere dames zeiden hierover. Je komt voor Yoga dus laat maar lekker zitten. Maar wellicht zijn er tips gedeeld die jou ook goed zouden kunnen helpen. Je pikt een gebaar acupunctuur op.
Thuis zoek je op Google -Overgang en Acupunctuur-. Er staat dat dit heilzaam kan zijn bij bepaalde klachten. Je leest de informatie waarover ze het misschien wel hadden bij de Yoga. Interessant.
Het is nu avond, even een video kijken maar het blijkt zonder ondertiteling te zijn. Dan maar een boek lezen en daarna slapen. Morgen weer een nieuwe dag.
